Uitdaging 2: Grotere schokken op de financiële markten

‘schokdempers om schokken beter op te vangen’

In tegenstelling tot wat alom gedacht wordt zijn de meeste pensioenfondsen in 2010 rijker geworden. Het grootste probleem is de manier waarop de dekkingsgraad berekend wordt. Sinds 2006 wordt dat gedaan aan de hand van de actuele rente, een dagkoers dus. In geval van een lage rentestand – hij is nu zelfs historisch laag – zijn de toekomstige inkomsten ook laag. Maar in de praktijk kan dat heel snel veranderen. Het zijn dus starre boekhoudregels die ons de das omdoen.

We zullen snel een betere, alternatieve rekenmethode moeten ontwikkelen die een reëler beeld geeft van de dekkingsgraad. Dan hoef je niet bij elk dip of zoals nu bij een hele grote dip zulke draconische ingrepen te doen. Wel is het zo dat we met zijn allen rekening moeten houden dat het pensioen minder zeker is dan voorheen werd gedacht.

De huidige zekerheid van de ‘nominale’ uitkering, past niet bij de fondsen, die wél moeten beleggen om de pensioenen ook met de inflatie te kunnen verhogen. Die beleggingsrisico’s moeten natuurlijk beheerst worden, maar uiteindelijk ook gedragen. Als we die samen dragen, hoeven we de verplichtingen ook niet meer met de zekere, maar lage staatsrente contant te maken, maar kunnen we van het reëel te verwachten rendement uitgaan. Dat verbetert de dekkingsgraden direct.