Arbodienst en onafhankelijkheid

In de praktijk ligt het helaas nog wel eens anders. Factoren die de onafhankelijkheid en professionaliteit van een arbodienst soms in de weg staan:

1. ‘Wie betaalt, bepaalt’: arbodiensten worden via een contract ingehuurd door werkgevers (externe arbodiensten), of zijn zelf in dienst van de werkgever voor wie zij werken (interne arbodiensten). In beide gevallen kan de werkgever pressie uitoefenen op de arbodienst, met als uiterste drukmiddel het opzeggen van het contract. Veel arbodiensten zijn hier gevoelig voor, ook al zou de ondernemingsraad van een bedrijf voor stevig tegenwicht kunnen zorgen.
2. Arbodiensten komen nogal eens onvoldoende toe aan hun preventieve taken. Het terugdringen van ziekteverzuim vraagt soms het leeuwendeel van de aandacht en energie, en dat gaat dan ten koste van preventie.
3. Niet altijd heeft een arbodeskundige voldoende deskundigheid en kennis voor heel specifieke problemen. Hij of zij kan dan een beroep doen op anderen, die die deskundigheid wél hebben, maar dat kost dan weer tijd en geld en wordt daarom wel eens nagelaten. Gevolg is een ondermaats en soms onjuist advies van een niet ter zake kundig arbo-adviseur.
   4. Soms merk je dat de professionaliteit van een arbo-adviseur wordt ‘overwoekerd’ door persoonlijke vooroordelen en beeldvorming over werknemers, aard en oorzaak van ziekte. Af en toe bemerk je ook dat hij onvoldoende op de hoogte is van recente inzichten (gebrek aan bijscholing). Deze twee hinderpalen komen overigens ook elders bij professionals voor, dus niet alleen in arboland.