9(NoScript)11(2)&utmhid=1230791347&utmhn=www.fnvbondgenoten.nl&utmr=-&utmp=/mijnbranche/branches/textielverzorging/nieuws/416289_416289/&utmac=UA-15397983-1&utmcc=__utma%3d281015400.1230791347.1337797549.1337797549.1337797549.2%3b%2b__utmz%3d281015400.1337797549.2.2.utmccn%3d(direct)%7cutmcsr%3d(direct)%7cutmcmd%3d(none)%3b%2b__utmv%3d281015400.-%3b)
-
Profiel aanmaken
Informatiesluit
Profiel aanmaken
Voor het plaatsen van comments op onze website is het nodig om een profiel aan te maken.
Met een persoonlijk profiel kun je nog meer. Verfijn je profiel met een foto en persoonlijke regel die geplaatst wordt bij de comments. Of geef je interessegebieden aan en krijg nieuws op de homepage dat bij je past.Ben je lid?
Dan biedt MijnFNV•B nog veel meer:
- altijd inzage in jouw nieuwste cao
- toegang tot je bedrijfspagina
- meteen zien wie je bestuurder is
- je contributie online regelen
- je contributie gedeeltelijk terugkrijgen
- iemand lid maken en een wervingspremie ontvangen
- nieuwe ledenpas aanvragen
- InklappenMijn FNV•B
FNV Bondgenoten over de vloer - een verslag
Sinds 1 januari zijn er voor FNV Bondgenoten twee bestuurders actief in de Textielverzorging. Ton Neijenhuijs is al jaren aanspreekpunt voor de sector en bij onze leden welbekend. Yolanda Reus werkt nu bijna een jaar als bestuurder Textielverzorging naast Ton en vond het na de cao onderhandelingen de hoogste tijd om de sector van binnenuit te leren kennen. Bij Cleanlease Nijkerk was ze welkom om een dagje mee te werken..
Mijn eerste werkdag in de Textielverzorging begint goed, de file tussen Utrecht en Nijkerk is dusdanig dat ik in plaats van om 7:15, pas om 7:45 in de wasserij aankom. Toch wordt ik bijzonder vriendelijk ontvangen door de vestigingsmanager Sander Mansen. Of ik eerst nog koffie wil? Maar nee, ik ben al te laat op mijn werk en dus kies ik er voor om zo snel mogelijk aan de slag te gaan.
Ik begin mijn dag aan de mangel. Veel over gehoord in de afgelopen maanden en ook een paar keer gezien tijdens rondleidingen. Dat kan nooit echt moeilijk zijn! Na mijn eerste theedoeken herzie ik mijn mening grondig. Doeken moeten precies in het midden liggen en ook nog netjes recht.. het kost me een half uur om dat redelijk voor elkaar te krijgen en over tempo hebben we het dan nog niet eens.
Doeken en slopen
Naast mij vliegen theedoeken en kussenslopen achter elkaar over de band om keurig droog geperst aan de andere kant gevouwen te worden. Bij mij zit er tussen elke doek ruimte voor twee andere doeken. Niks erg vind mijn collega, jij bent ook nog een beginner, dus dat komt echt nog wel. Na anderhalf uur gaat de bel voor de koffiepauze. Opgelucht laat ik mijn armen zakken en voel dat er in mijn bovenarmen meer spieren zaten dan ik dacht.
In de niet-rokerkantine pak ik een kop thee en ga aan de tafel van mijn mangelcollega zitten. Een multiculturele tafel, met dames vanuit alle delen van de wereld. Het is er gezellig. Als ik om me heen kijk valt het me op dat alle Nederlanders bij elkaar aan een tafeltje zitten. Ook de Poolse collega's zitten bij elkaar. Soort zoekt soort lijkt wel. Voordat ik er erg in heb is de pauzetijd voorbij.
1400 per uur
Na de mangel, mag ik nu washandjes doen. Dat wil zeggen dat ik stapels washandjes één voor één goed om op een lopend bandje moet schuiven, waarna een stapelaar er prachtige stapels van 20 stuks van maakt en ze van een elastiekje voorziet. Dat laatste moet je trouwens wel even controleren door in een spiegel aan het einde van de band te kijken, want het gaat wel eens mis met het elastiekje en als het breekt, moet je er even zelf eentje om doen.
1400 washandjes in een uur, staat er op het briefje bij de machine. Dat klinkt veel. Maar ach, het gaat natuurlijk ook best snel hè, aan zo'n lopende band. En ja, snel gaat het wel, maar fout ook, tot drie keer toe loopt mijn stapelaar vast en helaas tenminste twee keer door mijn eigen schuld: je moet zo'n washandje natuurlijk wel recht op de band leggen! Na het eerste uur loop ik 400 washandjes achter, Lucy die achter me zit vind dat geen punt: zij is zo snel dat we samen toch makkelijk aan onze norm komen!
Nek en schouders
Een uur later blijkt dat ik ietsje ben ingelopen... in plaats van de 2800 die ik er had moeten doen, zijn er 2200 washandjes door mijn handen gegaan. Het blijkt dat je zithouding bij dit werk van cruciaal belang is en die van mij deugde niet: mijn nek en schouders zitten zo vast als een huis, daar mag ik de rest van de dag wel wat beter op letten.
Lucy helpt met de washandjes en leert me de machine te resetten
De lunchpauze breng ik door aan de Nederlandse tafel. Opmerkelijk veel mensen zijn daar lid van de vakbond (of waren het er weinig aan de andere tafels?) en allemaal hebben ze wel een verhaal over een moment waarop de bond ze heeft geholpen. In sommige gevallen heeft het lidmaatschap van de vakbond zelfs grof geld opgeleverd in de vorm van nabetaling van loon! Want ook bij Cleanlease gaat wel eens fout.. Wat me opvalt is dat iedereen al zo ontzettend lang bij het bedrijf werkt: 22 jaar, 35 jaar... eindeloze dienstverbanden!
Waardering
De échte jubilea worden natuurlijk gevierd door het bedrijf, maar spijtig is het als ik hoor, dat iemand die al 35 jaar in dienst is, op de dag van haar jubileum niet eens een handdruk of een schouderklopje heeft gehad. Zelf denk ik dan dat een bosje bloemen niet meer hoeft te kosten dan 5 euro en zo ontzettend veel waardering laat zien... Gek dat dat overal zo moeilijk lijkt te zijn, waardering schenken aan je werknemers..
Ik vervolg mijn werkdag bij (en nu hoop ik maar dat ik het goed zeg) de hotbox. Ziekenhuiskleding die schoongewassen binnenkomt op hangertjes hangen en natuurlijk: snel!! Wat raar: ieder ziekenhuis heeft zijn eigen wensen en manier van ophangen, voor werknemers betekent dat goed opletten wat je aan het doen bent, maar ook in beperkte mate afwisseling in je werkhouding (linksom of rechtsom pakken en hangen). Tussendoor hangertjes aanvullen (en in mijn geval) mopperen op de machine, die mijn hangertjes allemaal tegelijk probeert door te schuiven en dus vastloopt.
Laatste pauze
Halverwege vind ik een huissleutel in mijn bak en ik stel me zo voor dat de eigenaar ervan aan het einde van zijn of haar werkdag, het werkkloffie uitgetrokken moet hebben, in de vuile was heeft gesmeten en vrolijk naar huis is gefietst... om daar niet naar binnen te kunnen, want die sleutel... Nu ja, die heb ik netjes ingeleverd en kan dus weer retour klant. Aan het einde van de twee uur, zijn het weer mijn bovenarmen die ik voel, maar toch was dit wel goed te doen. Mijn tempo bleef uiteraard achter bij de drie andere dames die dit werk al jaren langer doen, maar het was minder slecht dan mijn prestaties tot op dan.
Mijn laatste pauze van deze dag breng ik door in de rokerskantine. Daar zitten de vaste rokers bij elkaar. Een aantal houdt zich wat afzijdig van de gesprekken, andere zitten er juist middenin. Ik leer van alles over relaties en bijbehorende activiteiten, maar houd dat hier maar even voor me ;-)
Als laatste ga ik naar de afdeling met persoonsgebonden goed. Ik mag vouwen en sorteren. Cleanlease Nijkerk heeft daarvoor een zestal prachtige nieuwe kasten staan. Anna legt me uit dat in elke kast 12 rijen draaien, met per rij 10 individuele locaties.
Bestuurder en kaderlid. Maar vandaag nieuweling en leidinggevende, dank je Anna!
Rugpijn
Wasgoed heeft een barcode en na scannen, vertelt het systeem waar het goed gevouwen en wel opgeborgen mag worden. Wasvouwen doe ik thuis ook, dus dit moet ik toch wel kunnen... (even schiet me door mijn hoofd dat ik thuis nog een was of drie heb liggen die gevouwen wil worden, maar ik zet de gedachte snel van me af). Helaas, Anna moet toch zeker vijf keer ingrijpen omdat ik het verkeerd doe: de was moet namelijk op een bepaalde manier gevouwen worden, zodat alles ongeveer even groot wordt en netjes in de eigen locatie past.
Naast het feit dat het in de vakken moet passen, is het ook zo dat de mensen van wie deze kleding is een net stapeltje in hun kast willen kunnen leggen, dus nog meer reden om precies te werken. En dat doe ik dus ook. Maar zo als bij alles is het óf kwaliteit, óf kwantiteit, over mijn aantallen hebben we het dus niet. En alhoewel de kasten net nieuw zijn, merk ik toch dat ze ergonomisch te wensen overlaten. Na een uur heb ik last van mijn rug door het vele voorover buigen bij het wegleggen van het wasgoed.
.jpg)
Rugpijn door reiken (en dan ben ik nog lang)
Als ik een heel versleten hemdje in mijn handen krijg, wordt ik een beetje verdrietig. Er zijn zoveel mensen in ons land waar niemand meer naar omkijkt, die in een tehuis zitten en waar geen nieuw hemdje voor gekocht word als de gaten in een oud exemplaar vallen...maar tijd om er bij stil te staan heb ik niet. Verder gaat het, na de hoeslakens worden de T-shirts gevouwen en als laatste gaat het ondergoed op de stapels.
Choi lin en Esther zorgen dat ik me meteen thuis voel op hun afdeling
Mijn collega Esther geeft me een aantal tips om het werk makkelijker te maken en dat scheelt inderdaad. Als het tijd is, liggen er prachtige stapel in mijn kast, van kledingstukken die bijna allemaal even groot opgevouwen zijn. Ik besluit niet te kijken naar de stapels van mijn collega's en neem vrolijk afscheid. Vandaag heb ik mogen voelen wat het is om in een wasserij te werken en het respect dat ik al had is nog veel groter geworden.
Kanjers
Beste mensen van Cleanelease Nijkerk: jullie zijn kanjers! Hartelijk dank voor jullie gastvrijheid en voor alles dat jullie me met zoveel geduld hebben bijgebracht! Ik weet voor wie ik op stap ga, als ik moet onderhandelen in jullie sector. Dat deed ik al met veel enthousiasme, maar nu kan ik dat ook doen vanuit mijn eigen gevoel!
Om een uur of vijf stap ik met een tevreden gevoel en een stevige portie spierpijn in mijn auto, dit moet ik vaker doen.
En inderdaad: dit ga ik vaker doen. Omdat práten over een sector, veel beter gaat wanneer je hebt ervaren waarover je praat, neem ik mij voor om ieder jaar tenminste vier keer ergens mee te gaan werken in de Textielverzorging. Dat zullen geen hele dagen meer zijn, want daarvoor is mijn eigen baan veel te druk, maar vier halve dagen gaat me zeker lukken.
Wil jij dus "hulp" van je vakbondsbestuurder op de werkvloer in 2012? Nodig me dan uit om een ochtend de handen uit de mouwen te komen steken op jouw vestiging. Stuur een e-mail naar Yolanda Reus (y.reus@bg.fnv.nl) met als onderwerp HULP OP DE WERKVLOER en vertel me, waarom het je leuk lijkt als ik juist op jouw vestiging langs kom!
Zie ook
Log in om te reageren.
Wil je antwoord op een persoonlijke vraag? Onze klantenservice kan je helpen.
Onze spelregels
Heb je nog geen profiel? » Profiel aanmaken